Τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2025, οι εκπαιδευτικοί Ξένια Σίμου και Αγαθή Πάνκου υλοποίησαν βιωματικές εκπαιδευτικές δράσεις με τη συμμετοχή μαθητών και μαθητριών του σχολείου μας, στο πλαίσιο της διάχυσης των γνώσεων και των παιδαγωγικών πρακτικών που απέκτησαν κατά την επιμόρφωσή τους στο πρόγραμμα Erasmus+ στο Βερολίνο, με θεματικό άξονα Game-Based Learning – Gamification. Ειδικότερα, οι μαθητές και οι μαθήτριες των τμημάτων Διαπολιτισμικής Παιδείας συμμετείχαν σε οργανωμένες εκπαιδευτικές δραστηριότητες βασισμένες στο παιχνίδι, οι οποίες συνέβαλαν ουσιαστικά στην ενίσχυση της μαθησιακής διαδικασίας, στην αποτελεσματικότερη εμπέδωση και αφομοίωση του διδακτικού αντικειμένου, στην ανάπτυξη δεξιοτήτων συναισθηματικής νοημοσύνης, ενσυναίσθησης, συνεργασίας και δημιουργίας αυτοσχέδιου υλικού μέσω της μουσικής και της κίνησης.
Αφόρμηση για την υλοποίηση των παραπάνω δράσεων αποτέλεσε η παιδική ιστορία του Shel Silverstein με τίτλο «Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο», μια ιδιαίτερα τρυφερή και συμβολική αφήγηση, η οποία αναδεικνύει τη σημασία της αυτοαποδοχής ως βασικής προϋπόθεσης για την ανάπτυξη ουσιαστικών διαπροσωπικών σχέσεων. Η συγκεκριμένη ιστορία αξιοποιείται παιδαγωγικά στο πλαίσιο του μαθήματος των Συνόλων Οργανοχρησίας και δραματοποιείται από τους μαθητές με την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού Μουσικής κας Θεολογίας-Μαρίας Αραμπατζόγλου και της εκπαιδευτικού Μουσικής κας Αγαθής Πάνκου.
Πιο συγκεκριμένα, κατά την αρχική φάση της δράσης, οι μαθητές και οι μαθήτριες κλήθηκαν να καταγράψουν σε χαρτί του μέτρου τις προσωπικές τους σκέψεις σχετικά με όσα θεωρούν ότι τους «λείπουν». Στη συνέχεια, αναζήτησαν τα αντίστοιχα στοιχεία σε συμμαθητές και συμμαθήτριές τους, επιλέγοντας να συνεργαστούν σε ζευγάρια, ενισχύοντας έτσι την έννοια της συμπληρωματικότητας και της συνεργασίας.
Ακολούθησε η προβολή οπτικοακουστικού υλικού της ιστορίας, το οποίο λειτούργησε ως πηγή έμπνευσης και περαιτέρω προβληματισμού για τους μαθητές. Στην επόμενη δραστηριότητα, οι μαθητές κλήθηκαν να δημιουργήσουν μια «παγωμένη εικόνα», βασισμένη στη θεματική του έργου, συνθέτοντας σταδιακά ένα ενιαίο σύνολο μέσω των στάσεων του σώματος και των κινητικών τους εκφράσεων.
Στη συνέχεια, υλοποιήθηκε το βιωματικό παιχνίδι της «Μηχανής», κατά το οποίο οι μαθητές λειτούργησαν ως μέρη ενός συλλογικού μηχανισμού, παράγοντας ήχους και επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Μέσα από τη συνεργατική και συμπληρωματική τους δράση, δημιούργησαν ένα σύνθετο ηχητικό και κινητικό αποτέλεσμα, το οποίο εξελίχθηκε περαιτέρω με τη χρήση μουσικών οργάνων, οδηγώντας στη δημιουργία της «Μηχανής με όργανα».
Ολοκληρώνοντας την παιδαγωγική αυτή διαδρομή αυτογνωσίας και προσωπικής ενδυνάμωσης, οι μαθητές και οι μαθήτριες εργάστηκαν δημιουργικά πάνω σε στίχους γνωστού παραδοσιακού τραγουδιού, από τους οποίους σκόπιμα είχαν αφαιρεθεί λέξεις και είχαν δημιουργηθεί κενά, για να τα συμπληρώσουν τα παιδιά με δικές τους λέξεις και νοήματα, παρουσιάζοντας στη συνέχεια το τελικό αποτέλεσμα.
Μέσα από την ενεργό και βιωματική τους συμμετοχή στις δράσεις, οι μαθητές και οι μαθήτριες είχαν την ευκαιρία να αναγνωρίσουν τη σημασία του παιχνιδιού, της επικοινωνίας και της συνεργασίας ως βασικών παραμέτρων της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά και ως ουσιαστικών στοιχείων στην πορεία γνωριμίας και αποδοχής του εαυτού τους. Επιπρόσθετα, ανέπτυξαν βασικές κοινωνικές, συναισθηματικές και συνεργατικές δεξιότητες, οι οποίες συμβάλλουν καθοριστικά στη διαμόρφωση ενός θετικού, ασφαλούς και συμπεριληπτικού σχολικού κλίματος.
Συνολικά, οι υλοποιηθείσες δράσεις ανέδειξαν τη δυναμική της βιωματικής και παιγνιώδους μάθησης ως αποτελεσματικού παιδαγωγικού εργαλείου, ικανού να ενισχύσει την ενεργό συμμετοχή των μαθητών και μαθητριών, την καλλιέργεια κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων, καθώς και την ανάπτυξη στάσεων αποδοχής, συνεργασίας και σεβασμού της διαφορετικότητας. Η θετική ανταπόκριση των μαθητών επιβεβαιώνει τη σημασία της ενσωμάτωσης καινοτόμων παιδαγωγικών πρακτικών στη σχολική καθημερινότητα, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαμόρφωση ενός συμπεριληπτικού και υποστηρικτικού μαθησιακού περιβάλλοντος.
